دل من،باز مثل سابق باش
با همان شور و حال عاشق باش                                                                    
مهر می ورز و دم غنیمت دان
عشق می باز و با دقایق باش
بشکند تا که کاسه ات را عشق
از میان همه تو لایق باش
خواستی عقل هم اگر باشی
عقل سرخ گل شقایق باش
شور گرداب و کشتی سنگین؟
نه اگر تخته پاره قایق باش
بار پارو و لنگر و سکان
بفکن و دور از این علایق باش
هیچ باد مخالف اینجا نیست
با همه بادها موافق باش

مگذار که عشق ،به عادت تبدیل شود!
مگذار که حتی آب دادن به گلهای باغچه
به آب دادن گلهای باغچه تبدیل شود.
عشق،عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست.
پیوسته نو کردن خواستنی ست که خود،پیوسته ،خود خواهان نو شدن است و دگرگون شدن.
تازگی،ذات عشق و طراوت ،بافت عشق.
چگونه می شود تازگی و طراوت را از عشق گرفت ،و عشق ،همچنان عشق بماند؟